شاعر دوخته لب
زندگي فرخي يزدي، شاعر آزادي‌خواه ايران

شهر هرت

شهر هرت جايي است که رنگهاي رنگين کمان مکروهند و رنگ سياه مستحب

شهر هرت جايي است که اول ازدواج مي کنند بعد همديگه رو مي شناسن

شهر هرت جايي است که همه ب َ دَ ن مگر اينکه خلافش ثابت بشه

شهر هرت جايي است که دوست بعد از شنيدن حرفات بهت مي گه:‌ دوباره لاف زدي؟؟

شهر هرت جايي است که بهشتش زير پاي مادراني است که حقي از زندگي و فرزند و همسر ندارند

شهر هرت جايي است که درختا علل اصلي ترافيک اند و بريده مي شوند تا ماشينها راحت تر برانند

شهر هرت جايي است که کودکان زاده مي شوند تا عقده هاي پدرها و مادرهاشان را درمان کنند

شهر هرت جايي است که شوهر ها انگشتر الماس براي زنانشان مي خرند اما حوصله 5 دقيقه قدم زدن را با همسران ندارند

شهر هرت جايي است که همه با هم مساويند و بعضي ها مساوي تر

شهر هرت جايي است که براي مريض شدن و پيش دکتر رفتن حتماْ بايد پارتي داشت

شهر هرت جايي است که با ميلياردها پول بعد از ماهها فقط مي توان براي مردم مصيبت ديده چند چادر برپا کرد

شهر هرت جايي است که خنده عقل را زائل مي کند

شهر هرت جايي است که زن بايد گوشه خونه باشه و البته اون گوشه که آشپزخونه است و بهش مي گن مرواريد در صدف

شهر هرت جايي است که مردم سوار تاکسي مي شن زود برسن سر کار تا کار کنن وپول تاکسيشونو در بيارن

شهر هرت جايي است که 33 بچه کشته مي شن و ماموراي امنيت شهر مي گن: به ما چه. مادر پدرا مي خواستند مواظب بچه هاشون باشند

شهر هرت جاييه که نصف مردمش زير خط فقرن اما سريالاي تلويزيونيشو توي کاخها مي سازن

شهر هرت جايي است که 2 سال بايد بري سربازي تا بليط پاره کردن ياد بگيري

شهر هرت جاييه که موسيقی حرام است حرام

شهر هرت جايي است که گريه محترم و خنده محکومه

شهر هرت جايي است که وطن هرگز مفهومي نداره و باعث ننگه

شهر هرت جايي است که هرگز آنچه را بلدي نبايد به ديگري بياموزي

شهر هرت جايي است که همه شغلها پست و بي ارزشند مگر چند مورد انگشت شمار

شهر هرت جايي است که وقتي مي ري مدرسه کيفتو مي گردن مبادا آينه داشته باشي

شهر هرت جايي است که دوست داشتن و دوست داشته شدن احمقانه، ابلهانه و ... است

شهر هرت جايي است که توي فرودگاه برادر و پدرتو مي توني ببوسي اما همسرتو نه ...

شهر هرت جايي است که وقتي از دختر مي پرسن مي خواي با اين آقا زندگي کني مي گه: نمي دونم هر چي بابام بگه

شهر هرت جايي است که وقتي مي خواي ازدواج کني 500 نفر ر و دعوت مي کني و شام مي دي تا برن و از بدي و زشتي و نفهمي و بي کلاسي تو کلي حرف بزنن

شهر هرت جايي است که هرگز نمي شه تو پشت بومش رفت مگر اينکه از يک طرفش بيفتي        

                             خدايا اين شهر چقدر به نظرم آشناست

ضرر یک قلیان مساوی ضرر 70 نخ سیگار

سرپرست تحقيقات كنترل دخانيات دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي با بيان اينكه مصرف قليان به دلايل مختلف باعث بروز بيماريهاي شديدتري نسبت به سيگار در افراد مي‌شود، افزود: مصرف هر بار قليان به اندازه 70 نخ سيگار است و هر پكي كه به قليان زده مي‌شود تقريبا 40 برابر يك پك سيگار، دود به فرد مي‌رساند و به دليل افزايش درجه حرارت قليان، مواد سمي و سرطان زاي بيشتري به وجود مي‌آيد.

دكتر غلامرضا حيدري، رييس كلينيك ترك دخانيات و سرپرست تحقيقات كنترل دخانيات دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در گفت‌وگو با خبرنگار بهداشت و درمان خبرگزاري دانشجويان ايران ، ميزان تركيب سمي منواكسيد كربن در قليان را حدود 10 بار بيشتر از سيگار عنوان كرد و اظهار داشت: نحوه پك زدن به قليان به صورتي است كه فرد با مكش ريوي باعث باقي ماندن دود در انتهاي ريه و سبب تخريب زودتر ريه مي‌شود اما در مصرف سيگار مكش از دهان صورت مي‌گيرد.

وي با بيان اينكه مصرف قليان بين 2 تا 8 درصد بروز بيماريها و سرطان را افزايش مي‌دهد، از گرايش فزاينده جوانان به قليان ابراز نگراني و خاطرنشان كرد: حتي خانواده‌ها در كنارهم به مصرف قليان مبادرت مي‌ورزند كه اين امر عاملي براي گرايش نوجوانان به مصرف سيگار در آينده است زيرا قليان را در هر مكان و زماني نمي‌توان كشيد اما سيگار به راحتي در هر مكان و زماني مصرف مي‌شود

متهمان پرونده انتشار فيلم غير اخلاقي مجازات مي‌شوند؟

«پس بنگريد سرانجام كساني كه پيش از شما بودند چه شد» - قرآن كريم

آگاهيد كه قرار است با موافقت رييس «سازمان ميراث فرهنگي و صنايع دستي و گردشگري»، آبگيري سد سيوند كه در شمال شهر شيراز و درون تنگه‌ي بُلاغي - ميان دو دشت مُرغاب (پاسارگاد) و مرودشت - ‏‏مراحل پاياني ساخت خود را مي‌گذراند، آغاز ‌شود.
شايسته‌ي اشاره است، تنگه‌ي بلاغي يكي از كم‌مانندترين موزه‌هاي طبيعي و زنده‌ي ايران است كه روند زندگى در آن در يك درازاى شگفت‌انگيز ده هزارساله قطع نشده است. به عبارتي ديگر در آن مي‌توان از همه‌ي اين دوره‌هاي پيشاتاريخي و تاريخي (باستاني، اسلامي،...) اسنادي را به‌دست آورد كه نه‌تنها خود آن اسناد از اهميت به‌سزايي در بررسي و شناخت تاريخ و فرهنگ ما برخوردارند (كه آبگيري آن سد مي‌تواند همه‌ي اين آثار را به زير غبار فراموشي و شايد نابودي ببرد)، بلكه خود تنگه يكي از ارزشمندترين سندهاي تاريخ ايران است. هم‌چنين رطوبت برخاسته از درياچه‌ي پشت سد در درازمدت بر زيست‌بوم منطقه تأثير گذاشته و با پديد آوردن و رشد دادن گياهان مخرب بر روي سازه‌هاي دشت پاسارگاد، به ويژه آرامگاه كوروش بزرگ (نماد جهاني ارج‌گزاري به حقوق بشر، و كسي كه به تعبير علامه طباطبايي در كتاب ديني ما از وي زير نام «ذوالقرنين» به نيكي ياد شده است)، اثرات ويران‌گري بر اين يادمان‌هاي گران‌قدر خواهد داشت.
از اين‌رو مي‌خواهيم كه اين سد آبگيري نشود چرا كه نه‌تنها مطالعات جامع و دقيق كارشناسي هنوز به پايان نرسيده، بلكه نتايج آنچه هم كه تاكنون انجام شده دقيقا بر فاجعه‌بار بودن آبگيري اين سد مهر تأييد زده است: از میان رفتن كهن‌ترين راه بازمانده‌ي جهاني، خدشه‌دار شدن ثبت جهانی پاسارگاد، تخریب سازه‌های باستانی بر اثر بالا آمدن میزان آب‌های زیرزمینی، از میان رفتن گذرگاه تاریخی عشایر و مراتع آن‌ها، محو وضعیت توپوگرافی منطقه‌ي بلاغی، احتمال وقوع زمين‌لرزه پس از آبگيري سد سيوند، آسیب‌های زیست‌محیطی ناشی از آبگیری سد هم‌چون نابودي حداقل 8 هزار اصله درخت 500 ساله و هزاران هكتار مرتع و زمين مرغوب كشاورزي و خاك و هم‌چنين گنجینه‌ي ژنتیکی غنی تنگه، و مهم‌تر از همه، تشويش افكار عمومي و از دست رفتن اعتماد، آسيب‌هايي است كه از آبگيري سد سيوند حاصل مي‌شود. سرمايه‌ي ملي هزينه‌شده براي ساخت اين سد - كه متأسفانه اكثر آن در يك‌سال اخير و هم‌زمان با اعتراض‌ها به ساخت آن، هزينه شده است - هيچ قابل قياس با سرمايه‌ي انساني و اثر رواني ناگواري نيست كه بر ايرانيان دوستدار ميراث فرهنگي اين مرز و بوم خواهد داشت، اثري كه شايد بر روند وقايع آتي ايران تأثيرگذار باشد.
خوانندگان گرامي، هم‌ميهنان ارجمند،‏ مسئولان كشوري!
نمي‌دانيم كه از روند پر شتاب ويران‌سازي آثار تاريخي اين سرزمين • در كنار هجمه‌هاي وسيع به خود تاريخ و دستاوردهاي معنوي نياكان خردمندمان • تا چه ميزان آگاه هستيد ولي قطعا نيك آگاهيد كه شناخت بهتر تاريخ و فرهنگ ديرينه¬سالمان • كه يادمان‌هايي چون آن‌چه در دشت پاسارگاد هست، نمادهاي آنان به شمار مي‌روند - در ايستادگي امروز ما در برابر فرهنگ¬هاي ديگر نقشي به سزا دارد. شوربختانه هر روز بر بلنداي سيل بنيان‌كن تخريب ميراث فرهنگي - چه غارت غيرقانوني آن و چه تخريب قانوني آن در لفافه‌ي عمران - افزوده مي‌شود. آبگيري و راه‌اندازي اين سد كه - به درست يا غلط - به نماد مبارزه با بخشي از تاریخ ایران تبدیل شده است، نقطه‌ي اوج چنين حركتي است و اين در حالی که سرزمین ما تنها سرزمینی است که هر چند «پر فراز و نشیب»‌ترين تاريخ را در جهان داشته، هنوز با ریشه‌ی فرهنگی و انسان‌ساز خود در ارتباط بوده و دچار گسست تاريخي نشده است.
باز تأكيد مي‌كنيم خواهان توقف ساخت سد سيوند و عدم آبگيري آن هستيم.

دغدغه هاي رنگي

ايران هفتمين وارد كننده لوازم آرايش در جهان است

ما هنوز ركوردداريم، سومين ركورددار مصرف مواد آرايشي بعد از هند و پاكستان، در خاورميانه و هفتمين

كشور پر و پا قرص، در واردات اين مواد در جهان، ما هر روز آرايش مي كنيم، پس هستيم. 
و اما باز برعكس دنيا عمل مي كنيم. در تمام كشورهاي پيشرفته، آرايش مخصوص زن هايي با سنين بالاست كه طراوت پوستشان با گذشت سال هاي جواني از دست رفته است و گاهي، راهي متداول بين زناني با درآمدهاي ناخوشايند. در ايران مرزهاي آرايش از بين رفته است و سن آرايش به زير 18 سال كشيده شده، دختران طراوت پوستشان را به مواد آرايشي مي سپارند و پشت ماسك هاي رنگي پوستشان را خفه مي كنند و زنان سن دار از شرم جامعه، از آرايش گريزانند. ما مخالف عمل مي كنيم. پس هستيم. 
بنا به آمار 83، ايران هفتمين كشور واردكننده مواد آرايشي در جهان است و تنها يك سوم مواد آرايشي زنان ايراني توليدات داخلي و بيش از دو سوم ديگر آن به صورت واردات، پشت ويترين هاي وسوسه انگيز خريد مي نشيند.  
وارداتي كه بنا به آمارهاي غيررسمي 25 تا 30 درصد كل آن از طريق قاچاق و تجارت چمداني وارد كشور مي شود، وارداتي تقلبي و غيراستاندارد كه نه تنها زيبايي را به پوست هاي ايراني هديه نمي دهد. كه بحران زيبايي را در ايران هشدار مي دهد. 
در سال هاي اخير استفاده از مواد آرايشي و مواد محافظت كننده پوست و ساعت ها نشستن پاي آيينه ها براي تغيير چهره، به بخشي از امور روزانه زنان بدل شده، زنان ايراني روزانه از عطر، مرطوب كننده ها، پاك كننده هاي پوستي، ضدآفتاب ها، ضدتعريق ها، رنگ هاي آرايشي و... استفاده مي كنند، كه البته اين اولويت ها در زمان هاي مختلف تغيير آمار مي دهند، نزديك به سال جديد مصرف رنگ هاي آرايشي و رنگ موها افزايش مي يابد و مراسم مهماني رفتن و مهماني دادن ها، دوش گرفتن با عطر رواج بيشتري دارد اما به هر حال گروهي از زنان و يا بهتر است بگوييم دو سوم زنان ايراني اين مواد و لوازم را روزانه استفاده مي كنند و اين امر برايشان بيشتر به شكل تفريح و سرگرمي درآمده است.  
گرچه به دليل ضعف در جمع آوري آمار در ايران و نيز به علت نبود سيستم متداول براي ارزيابي و جمع آوري اطلاعات دقيق در خصوص ميزان مصرف و سرانه مصرف مواد آرايشي در ايران، عددي از اين ركورد در دست نيست، ولي بنا به آمارهاي جسته گسيخته مسئولان، بيش از دو سوم زنان ايراني، آرايش مي كنند و  
يك سوم از اين قشر آرايش را جزو لاينفك زندگي روزمره خود مي دانند. زيبايي غيراستاندارد، كه هيچ آموزش آكادميك و مشخصي براي بهبود استاندارد كردن آن در كشور وجود ندارد. 
به هر حال گاهي هم مي گويند بكُش و خوشگلم كن خوشگلي كه جان زيبا دوستان را با خطر روبرو مي كند. 
گرچه باز از اين مخاطرات هم به دليل  
رجوع نكردن به پزشك و يا خوددرماني هاي خانگي آماري در دست نيست ولي مطالعات در كشورهاي هلند، فرانسه و اسپانيا نشان مي دهد كه حدود 4 درصد افراد نسبت به مواد آرايشي حساسيت دار ند. همچنين آمار منتشره در آمريكا اين رقم را حدود 12 درصد در اين كشور بيان كرده است. 
اما بحثي كه در كل كشورها مورد توجه قرار دارد اين است كه همه انواع لوازم آرايش حساسيت زا هستند. حساسيت هايي كه گاهي به روز خودنمايي مي كنند و گاه با تأخيري چند ساله مصرف كننده را دچار حمله مي كنند. مواد آرايشي كه سرطان زا هستند. 
آرايش هاي سرطاني 
مواد آرايشي مي توانند رشد سلول هاي سرطاني را افزايش دهند. اين را من نمي گويم تمام مطالعات و پزشكاني مي گويند كه دغدغه هاي آنان گرايش به زيبايي و مرگ از خوشگلي است. 
آنها معقتدند، پارابن ها (parabens) و فتلاتزها (phthalates) مرتبطان اصلي تومورهاي سينه هستند. آنها اين مواد را در آزمايش 20 نوع از تومورهاي سينه كشف كرده اند. موادي كه سازنده هاي اصلي لوازم آرايش هستند.  
متخصصان خارجي كشف كرده اند كه لوازم آرايشي با مالش روي پوست به سرعت جذب مويرگ ها شده و جذب خون مي شوند، آنها معتقدند و تأكيد دارند كه زناني كه آرايش مي كنند بيشتر به سرطان سينه مبتلا مي شوند. آمارهاي ايراني بيانگر آن است كه از هر 8 زن ايراني، يك نفر به سرطان سينه مبتلا است و اين افراد بيشتر در سن هاي پايين و ميانسال قرار دارند، افرادي كه گرايش ويژه اي به آرايش و استفاده از مواد آرايشي داشته اند. 
به هر حال تمام لوازم آرايش هاي موجود حساسيت زا هستند. آنها در اكثر مواقع سوزش مي آورند. 
ديگر علائم اين زيبايي تقلبي، قرمزي پوست، تورم، خارش و تاول هاي آبدار است و در گروهي ديگر از اين حساسيت ها مي توان به كهير، عفونت پوست، عفونت ريشه مو، تغيير رنگ پوست، آكنه و تغيير رنگ و صدمه به ناخن و مو است. 
اما شايع ترين حساسيت هاي مواد آرايشي به عطرهاست، عطرها معمولاً در بيشتر مواد آرايشي استفاده مي شوند و خوشبوكننده هاي اين لوازم هستند كه عارضه هاي پوستي را به ارمغان مي آورند. مواد نگهدارنده نيز به عنوان دومين علت حساسيت هاي پوستي شناخته شده اند، موادي كه براي جلوگيري از رشد قارچ ها و باكتري ها و تجزيه شدن محصول در محصولات آرايشي استفاده مي شود. 
نرم كننده ها كه به صورت لوسيون و كرم استفاده مي شوند مي توانند تحريك خفيف و گاهي واكنش هاي حساسيتي را ايجاد كنند و اما ضدآفتاب ها كه به دليل وجود پابا پوست هاي حساس را با خطر روبرو مي كند. لاك ها و مواد محافظ ناخن ها هم حساسيت زا هستند. تركيباتي كه براي رنگ دادن يا بهتر چسبيدن و براق كردن در لاك ها به كار مي روند عاملان اصلي اين حساسيت ها هستند. گاهي واكنش به اين مواد صرفاً در ناخن ديده نمي شود، در تمام قسمت هايي از بدن كه دست با آنها تماس دارد ايجاد حساسيت مي كند، محل هايي همچون پلك ها، صورت، گردن و.... 
و اما رنگ موها هم به عنوان پرطرفدارترين لوازم آرايشي مي توانند حساسيت زا باشند، موادي كه به عنوان بحث انگيزترين مواد در محافل دانشمندان سال ها مورد بررسي قرار گرفت كه آيا رنگ قادر به، تغييرات ژنتيكي و زايش سرطان هستند. 
اين فرضيه رد شد ولي حساسيت زايي اين مواد هنوز باقي است. مواد آرايشي كه به صورت مستقيم با پوست صورت و بدن در ارتباط هستند سرطان زا و حساسيت زا هستند؛ دلايلي كه گويا براي 
پايين آوردن، سرانه مصرف لوازم آرايشي در بين زنان و دختران كافي نيست. جامعه شناسان، روانپزشكان و روانشناسان مباحث گوناگوني را به عنوان علل اين افراط عنوان مي كنند. 
جامعه شناسان معتقدندآرايش كردن، ديگر يك خواسته فردي نيست، بلكه با افزايش و روند رو به رشد آن در بين دختران و زنان تبديل به يك خواست اجتماعي شده است و اما روانشناسان نيز مي گويند، آرايش هاي تند، نشانه اعتماد به نفس پايين است. افراد خجالتي و كساني كه هنوز به خودباوري اجتماعي و شخصي نرسيده اند از آرايشي استفاده مي كنند كه به تصور خودشان برايشان شخصيت مي آورد. آرايش هاي خشن و زاويه دار مشخصه زنان بي اعتماد به نفس است كه نيازمند باور جامعه هستند، استفاده از رنگ هاي تند و استعمال آنها و نيز  
طرح دادن به آرايش ها همگي دليلي است بر اين معلول. 
اين عدم اعتماد به نفس تا جايي است كه آنها تصور مي كنند، آرايش پوشاننده نقص عضو آنهاست. اين افراد صورت خود را هر چند بي عيب باشد داراي معايب بزرگ مي دانند. 
روانپزشكان نيز اعتقاد دارند زماني كه آرايش داشتن و نداشتن موجب اضطراب و افسردگي يا رفع آن شود و احساس نياز به آرايش فرد را اندوهگين كند يا خلل اجتماعي و شخصيتي براي او ايجاد كند مي تواند تلنگر يك مشكل رواني باشد. به اعتقاد روانپزشكان، انواع اختلالات شخصيتي از جمله، اختلالات شخصيت وسواسي، وابسته و نياز، ضداجتماعي و مرزي را مي توان در گرايش اين بيماري به آرايش هاي غليظ و ناهنجار دخيل دانست. 
جامعه شناسان معتقدند؛ آرايش هاي شديد، دختران و زنان مي تواند تبديل به ابزاري براي كسب قدرت اجتماعي، لجبازي و اعلام مخالفت باشد. 
و باز هم روانشناسان از علاقه مندي زنان به متفاوت بودن مي گويند؛ آنها معتقدند زنان خواهان تفاوت هستند و با اين روش مي توانند مرزهاي تفاوت را به گونه هاي دلخواه بشكنند. آنها شخصيت نمايشگرانه دارند و اين روش آن را به نتيجه مي رسانند. روانپزشكان نيز از؛ اختلالات عاطفي، ناهنجاري ها و نبود ثبات شخصيتي، و احساسات سطحي اين بيماران مي گويند ولي معتقد نيستند، هر كس آرايش مي كند بيمار رواني است. 
به هر حال اين گروه از مصرف كنندگان در جامعه كه رقم كمي را هم به خود اختصاص نداده اند، در بحران به سر مي برند. در بحران آلودگي به بيماري هاي حساسيتي، كچلي، جنون گاوي، ايدز و هپاتيت و... كه در انواع لوازم آرايشي تقلبي يافت مي شود، بيماري هايي كه با هزينه هاي گران از سوي علاقه مندان به زيبايي هاي تقلبي خريداري مي شود و از كشورهاي تايلند، سوريه، پاكستان، افغانستان و تركيه به بازار پرطرفدار كشور وارد مي شود. لوازمي كه گاهي با مارك هاي معروف در گوشه پايتخت و يا شهرهاي مرزي كشور به صورت تقلبي پر مي شود و جان بازار زيبايي را مي گيرد. و به دليل گستردگي زياد هيچ مقام مسئولي ياراي جمع آوري و يا نظارت دقيق بر بازار پرفروش و پررونقش را ندارد.